Nou, vooruit dan maar..

Ik mag geen beloftes breken, dus voordat er weer een maand voorbij is, blog ik maar gauw weer eens wat.

Het leven sleurt zich stukje bij beetje voort en ik zit nog steeds in een bureaucratische mallemolen om de boel weer op poten te krijgen na het grote onrecht dat mij is aangedaan in de metro…

Het grote hekelpunt is (en blijft) het gebrek aan Rabobank-pinpas. Die had ik braaf, zoals het hoort, per fax aangevraagd mét kopie van paspoort, zodat deze niet naar de Parkstraat in Arnhem, maar naar de Avenida de Jaca in Madrid zou gaan. Volgens protocol werd dat ding mooi aangetekend verstuurd, ergens rond 22 okt, dus logischerwijs had dat ding er toch al lang moeten zijn.
Dinsdag kreeg ik een telefoontje hier op de zaak; aardige mevrouw van de Rabobank. “Dag meneer Klaassen, wij hebben geprobeerd uw nieuwe pinpas naar Madrid te sturen, maar…” –“..Laat me raden, hij is inmiddels alweer omgekeerd en ligt weer bij jullie..” Ik had het bij het rechte eind.
Die aars van een postbode heeft dus midden op de dag bij mijn huis aan de poort gestaan, terwijl het hele huis aan het werk of naar school was. Toen er dus niemand open deed, had hij niet de helderheid om een briefje achter te laten en hem dan naar het dichtstbijzijnde postkantoor te brengen.. NEE JOH!! We knallen de boel gewoon terug naar Nederland!
Vervolgens ben ik nu deze week al een paar keer met een of ander snotjong op de helpdesk in gevecht geweest om (tegen de procedures in, whooooooo) mijn pas ONaangetekend naar mijn ouders te laten sturen, zodat het handeltje dan via de interne transportlijn van DAF binnen twee dagen gewoon hier op mijn bureau valt.. Ja, twee dagen! Eat that TPG!
Als ik hem dan EINDELIJK heb, kan ik weer wat dingen gaan kopen, zoals een camera, een horloge én  kan ik eindelijk internetbankieren, dús mijn rekeningafschriften raadplegen, dús met mijn reisverzekering aan het stoeien gaan!!

God zij dank, dat ik nog die Spaanse rekening heb en dat die wél gewoon op tijd een pas konden toe sturen.. Heb ik in ieder geval nog wat middelen om het dagelijks leven door te komen….

Verder zijn er ook leuke dingen gebeurd, zoals gewoon dolle weekenden.. We zijn een keer met wat mensen Barney Stinson-style gaan stappen; Suited up! Vele scheve gezichten. Lachen joh!

Dan was er nog Halloween, daar doen ze hier dus aan in tegenstelling tot NL.. Maarja, ik vond het eigenlijk een slappe verbastering van Carnaval. Iedereen verkleed zich, niet persé super horror, wel altijd een beetje freaky… In ieder geval niet random idioot zoals met Carnaval. Verder heb je dan vrijdag en zaterdag zo’n beetje, maar volgens Spaanse traditie alleen ’s avond.. dus vanaf 21-22uur indrinken en 2u ’s nachts de stad inzwalken..

Nee, op zijn carnavals 4 dagen gewoon de hele dag zuipen zit er niet bij… Het is eigenlijk gewoon normaal stappen, maar dan met maffe pakkies. Doe mij maar carnaval… Wanneer valt dat dit jaar eigenlijk?? Hopelijk zit ik dan nog nét een beetje in Nederland.

Vorig weekend hadden we dan weer eens bezoek uit Nederland; vier makkers van de opleiding waren in het vliegtuig gesprongen voor een weekendje Madrid.. Voor de kenners: Schoen, Palm, Kempen en Semih. Vrijdagmiddag tot zondagnacht (maandagochtend om 6uur vlogen ze terug) was één gekke bende, met El Alquimista, een suffe Mickey Mouse bar, een Belgische speciaalbierbar, een hoofdwond en een vette technoclub… Sja, vloog voorbij eigenlijk.

Het mooiste nieuws van allemaal, bewaar ik voor het laatst. WANT woensdag was het dan zo ver… IK HEB DAT GEDROCHT VAN EEN PROJECT AF!!
63 kantjes schoon aan de haak, kei hard spaans. Of het allemaal zinnig is wat er staat, moet nog beoordeeld worden. Een aantal collega’s vond het er wel veelbelovend uitzien, maar uiteindelijk moet mijn chef het oordeel vellen. Helaas was hij alleen woensdagochtend (toen ik nog aan het afronden was) op de zaak en verder heb ik hem niet meer gezien.. Hij weet nog niet eens dat het af is.. Anyway, ik vind het mooi geweest.
Om deze opdracht goed uit te voeren zou men 3 dingen nodig hebben: gedegen kennis van het bedrijf, gedegen kennis van de theorie over “quality and process management” én gedegen kennis van de spaanse taal. Nou, die had ik alle drie NIET, dus ik ben best wel een beetje trots op mezelf, ookal is een paar weken te laat klaar. Ik zal mezelf vanavond dus maar op een paar goudgele schouderklopjes trakteren.

Verder is het aftellen inmiddels begonnen.. Nog een dikke 50 daagjes en dan zal ik weer voet op Nederlandse bodem zetten, 3 Januari om precies te zijn. Klap maar in handjes, blijblijblij! Eerst even de verjaardag van mijn vader vieren en daarna ben ik anderhalve maand HELEMAAL NIKS aan het doen. Tijd zat om bij te kletsen, dus!

Sorry dat er dit keer geen support van beeldmateriaal was. Ik beloof dat het bij de volgende aflevering wel weer zo zal zijn… er van uitgaande dat het dit keer wel allemaal gaat lukken met de Rabobank.. pffff

Pues nada, hasta pronto!