Viajando desde Murci via Madrid hasta Pais Vasco

Haaaaalloooo!

Hier dan de een na laatste update voordat het erop zit en deze jongen huiswaarts keert. Ik zeg een-na-laatste, omdat ik er waarschijnlijk na nieuw jaar nog wel snel eentje doe als afsluiter; zo met de stille trom vertrekken is ook niks, maar het komt in ieder geval heul dicht bij al. Raar, maar waar.. Ik kan het me momenteel moeilijk voorstellen om niet meer in Madrid te wonen, maar gewoon in boeren Sint Tunnis; waar ik niet meer de moeite hoef te doen, om spaans te praten in de winkel, maar gewoon Nederlands of ouwerwets brabant..

Ik vond een updateje toch weer eens nodig, omdat er toch weer genoeg gebeurd is de afgelopen tijd.

Allereerst is de stage inmiddels klaar, terminado, acabado, basta! De laatste weken waren niet bijster speciaal behalve dat ik met een collega een paar reisjes heb gemaakt. Één dag hebben we het binnen de provincie Madrid gehouden en zijn we naar een klant en een dealer van DAF geweest, erg boeiend om het veelvuldig beschreven crisisleed van “nergens wat te doen” “tig auto’s op voorraad die ze niet kwijt kunnen” eens in het echt te zien en de verhalen erachter te horen. De klant waar we waren zat echter nog best goed in het werk, had niet te klagen. Het was een prachtige kerel. Na onze gesprekjes, gingen we even naar een bar naast de deur. Daar werden er meteen sigaretten in het rond gestrooid. Zoals een zakenbezoek in NL koffie krijgt aangeboden, zal het hier wel een peukje zijn. Ik weigerde vriendelijk en legde uit dat ik alleen wel eens in de verleiding kwam na een aantal biertjes. Wat een idee, moet hij gedacht hebben, want hij bestelde meteen een biertje voor me…….. om 11.30u…. Ik had nog geen slok genomen of hij stond weer met zijn pakje peuken te zwaaien, zo van: “Nu heb je bier, roken zul je!” Nederig accepteerde ik dan maar, want hij had me nu eenmaal klem gezet. Aan het eind, toen we afscheid namen, was de beste man al half fan van me geworden. Hij stond erop dat als ik me verveelde op het werk of daarna, ik zou bellen.. dan kon ik wel weer ff op bezoek komen.

De week erna gingen we naar Murcia, een provincie in het zuid-oosten. Het was er heerlijk, we hebben zelfs weer een keer ’s avonds om 11u buiten op het terras kunnen dineren bij 18 graden. Dat was een fijne afwisseling op de -5 waar op dat tijdstip in Madrid mee te kampen had.. De eerste dag zijn we naar een hele crappy dealer geweest, die ons ’s middags mee uit lunchen nam en mij persoonlijk zat probeerde te voeren met bier, wijn, whiskeytaart en een of ander maf likeurtje… Later gingen we nog naar een klant en nog een hele fancy dealer en toen naar het hotel… 4 sterren (****) zeg ik je! Ik had een kamer voor mezelf me een dubbel bed, waar ik voor het idee, en omdat het kon, dus maar overdwars in heb geslapen. Heeeeerlijk!!

De dag erna gingen we weer bijtijds terug. Ik had namelijk de volgende reis gepland staan. Na 4,5 uur, vanuit Murcia naar Madrid, in de auto te hebben doorgebracht, had ik thuis de tijd om mijn koffer te wisselen en toen kon ik gelijk door naar het busstation. We (Almu, Martijn, Niek) hadden tickets geboekt naar het Baskenland (País Vasco) in het Noorden van Madrid; welbekend om het altijd gezellige terroristenclubje ETA. Daar waren we in Vitoria uitgenodigd door ons lieve dinnetje Paula. Kort samengevat zijn we vrijdag en zaterdagavond uit geweest in Vitoria. Zaterdag middag hebben we een dagtripje gemaakt (weer 2uur in zo’n kutbus) naar San Sebastian, een heel mooi stadje aan de kust. ’s Avonds dus weer braaf in Vitoria gefeest. Zondag nog een oude kathedraal bezocht en toen rond 19.00u weer terug naar Madrid. Verder is er een ongelooflijke collectie aan kwatsfoto’s gemaakt met standbeelden, een stierenkop, beschilderd gebouw en nog wat, waarvan ik een bescheiden collectie hieronder neer heb gezet.

Kerst was bescheiden en eigenlijk alleen op kerstavond hebben we er een fijn dinertje in het huis van Darma van gemaakt.

Door de week zit ik me nu heerlijk stierlijk te vervelen.. Ik vul de dag met downloaden en kijken van films, waarvan ik de meerderheid al gezien heb. Saai? Vervelend? Neuh, niet echt. Ik geniet er wel van.

Dan de dag voor oudjaarsavond, de 30e dus… Ok, wat ik eerst moet vertellen is dat er hier in de loop der tijd een nieuwjaartraditie is ontstaan in Madrid. Eigenlijk heel Spanje leeft mee. Op oudjaarsavond de 31e om 12 uur staat la plaza de puerta del sol (kortaf: Sol) volgeladen met mensen, die allemaal naar één bepaalde klok kijken. Dan is het de bedoeling dat men bij elk van de twaalf klokslagen een witte druif eet; voor de rekenwonders; ja men eet dus twaalf druiven. Wordt dit goed uitgevoerd, dan staat je een voorspoedig jaar te wachten. Doe je het niet goed, sja dan gaat het mis. Heel Spanje kijkt zelfs op de TV mee. Zoals we in Nederland eerst een oudejaarsconference van Youp kijken en daarna naar een digitale klok op TV lopen te staren, zo kijkt heel Spanje naar Live-beelden vanaf Sol. Omdat dit fenomeen inmiddels alweer door toerisme is overgenomen (en er sowieso geen doorkomen aan is), vinden veel Madrilenen er al geen ruk meer aan. Wat hebben ze bedacht… We gaan gewoon de dag ervoor een “generale repetitie” houden om de klok te testen. In de loop der jaren is die repetitie uitgegroeid tot een happening die net zo groot is als de oudjaarsdag zelf. En daar stonden we gisteren dus.
Het heeeele plein afgeladen, geen doorkomen aan! Bij elke toegangsweg was een soort van politiefuik om glas en blikken te onderscheppen en, waar nodig, over te gieten in plastic bekers. Verder dan een 20 meter achter zo’n fuik kwamen we niet eens, zo vol was het. In ieder geval stonden we nog “binnen” én hadden we zicht op de legendarische bimbam. Klokslag twaalf begon het dan….. Geen klok te horen (generale repetitie mislukt dus..), alle Spanjaarden beginnen hysterisch die druiven naar binnen te douwen en elkaar vervolgens hartstochtelijk en gemeend nieuwjaar te wensen. En ik… sja, ik wilde wel de druiventruc goed uitvoeren, maarja ik hoorde geen bimbam. Uit frustratie (en bij gebrek aan smijtbier) heb ik de druiven toen maar over de menigte uitgestrooid en verder met een compleet verdwaasde blik iedereen nieuwjaar gewenst, want sja… het was toch nog echt een dag te vroeg… De Spanjaarden kon het niet schelen. Ik doe het liever vandaag nog een keertje goed over.

De foto’s komen een andere keer, want ik moet me douchen en mezelf in mijn pak hijsen. We gaan naar een kei hip open-bar feestje..

Vanuit Madrid, iedereen een fijne jaarwisseling. De gemeende nieuwjaarswensen komen binnenkort wel persoonlijk. Ik heb nog maar 3 dagen (sniksnik) te gaan voordat ik wederkeer.